Brand noise

Pim
 

Ja, je hebt ’m gevonden. Een nieuwe podcast over merken. Welkom bij Brand Focus. Een podcast over merken die willen groeien in tijden dat groei helemaal niet meer zo vanzelfsprekend is. Samen met mijn gast bespreek ik waarom het voor merken zo moeilijk is geworden om te groeien en welke veranderingen er nodig zijn om een merk weer zijn beste versie van zichzelf te maken.

Pim
 

En vandaag doe ik dat met mijn gast Michael Vromans. Welkom. De eerste aflevering van een nieuwe podcast over merken. Is daar behoefte aan, denk je?

Michael
 

Ja, dat denk ik zeker. Ten eerste omdat, zoals je zelf al zegt, groei niet meer zo vanzelfsprekend is. Je moet je over heel veel kanalen meten met andere merken. En er zijn gewoon heel veel merken die niet het beste uit zichzelf halen. Dus ik denk zeker dat het belangrijk is om dat te onderzoeken.

Michael
 

En ten tweede: het is mijn vak. Ik vind het een prachtig vak om in te zitten, dus dat is sowieso leuk.

Pim
 

Ja, precies.

Michael
 

Hoe is dat voor jou?

Pim
 

Ik denk zeker dat er behoefte aan is. Er zijn natuurlijk al heel veel podcasts over merken, en ik denk dat je er zelf ook wel naar een aantal luistert. Wat mij altijd opvalt, is dat er in die podcasts vaak succesverhalen gedeeld worden. Daar zijn wij marketeers natuurlijk goed in: onze successen delen.

Pim
 

Maar podcasts over merken die worstelen met positionering, met consistentie, met de hoeveelheid kanalen die ze moeten managen, met hoe ze AI moeten toepassen en uiteindelijk tot een goed connected merk komen—die zijn er nauwelijks. En omdat er zoveel succesverhalen gedeeld worden, graven marketeers ook een beetje hun eigen graf. Want als je kijkt naar wat er in de directiekamer gebeurt, dan ligt die rol van de CMO enorm onder druk.

Pim
 

Ik lees zelfs dat de CMO misschien wel afgeschaft moet worden. En doordat er zoveel succesverhalen gedeeld worden en weinig over de uitdaging wordt gesproken, wordt het voor CMO’s niet makkelijker om in de directiekamer hun waarde precies te duiden. Ik denk zeker dat een podcast daar een rol van betekenis in kan spelen.

Pim
 

Hopelijk kunnen wij daar een kleine rimpeling in het water teweegbrengen waardoor er een mooie verandering ontstaat. Wij geloven bij DPDK in connected brands. Daar gaan we de komende afleveringen dieper op in: wat we daarmee bedoelen en waarom dat nodig is. Maar vandaag bespreken we de stelling dat steeds meer bedrijven—en dus steeds meer merken—op elkaar zijn gaan lijken.

Pim
 

Steeds meer branding is generiek geworden. Dat is nogal een stelling. Laten we eens verkennen hoe dat zo gekomen is. Maar eerst: wat is voor jou generieke branding? Kun je dat uitleggen?

Michael
 

Voor mij is generieke branding als je elementen weg kunt halen of kunt vervangen, je zet er een ander logo op, en er verandert eigenlijk niet zoveel. Dat zie je veel bij merken die zich puur positioneren op basis van productaanbod. Ze hebben geen eigen verhaal, of hebben dat nog niet ontdekt en samengevat.

Michael
 

En ze voeren dat ook niet consistent door over alle kanalen—digitaal en fysiek—en ook visueel niet. Ze brengen geen eigen look en geen eigen vorm van boodschap naar buiten. Daardoor lijken ze simpelweg te veel op die van directe concurrenten. Dat zie je echt heel vaak.

Pim
 

Letterlijk.

Michael
 

Letterlijk, ja. Absoluut.

Pim
 

Waarom is dat een probleem?

Michael
 

Omdat je dan niet gezien wordt door je doelgroepen. Als je dezelfde positionering hebt en je lijkt zelfs visueel op elkaar—omdat dat de trend is—of je zegt hetzelfde omdat het toevallig Black Friday is, of Valentijnsdag, en je hebt ook weer een aanbieding… dan spring je er niet op een kwalitatieve manier uit. Dan moet je steeds harder gaan en meer inkopen.

Michael
 

En dat kun je vaak niet, want je hebt die budgetten niet. Terwijl er wel van marketingteams en CMO’s verwacht wordt dat ze meer met minder doen. Dan loop je uiteindelijk tegen een probleem aan.

Pim
 

Dus een holle positionering en geen unieke identiteit. Is dat ook waarom merken steeds harder gaan roepen? Steeds meer noise maken?

Michael
 

Ja, dat zie je. Je gaat meer mee in de waan van de dag en de waan van de kalender: waar zitten we in het jaar en wat “moeten” we roepen, omdat de rest het ook roept. Maar de vraag is: moet je dat wel roepen? Heb je je eigen merkverhaal gevonden?

Michael
 

Heb je je positionering scherp? Want dan kun je daar ook voor gaan staan. En dan kun je het misschien zelfs omdraaien, zodat mensen specifiek daarvoor naar jou toe komen.

Pim
 

Van de week was ik aan het flyeren. Mijn vrouw is een kleine videostudio gestart—echt vanuit het niets—en ze wilde eens gaan flyeren voor de naamsbekendheid. Je begint dan eigenlijk met een merk vanaf nul.

Pim
 

Uiteindelijk draait het natuurlijk ook om zichtbaarheid. Je hebt een boodschap die je over wil brengen, je wil herinnerd worden als merk, maar je moet ook gezien worden. Dus wij gingen flyeren. Wat mij opviel: iedereen heeft tegenwoordig zo’n nee-nee sticker. Dat is bizar. Wij zijn allebei millennials. In de jaren negentig was dat toch anders.

Michael
 

Ik heb ook een folderwijk gehad, ja.

Pim
 

Hoeveel mensen hadden destijds zo’n sticker?

Michael
 

Toen was dat echt weinig. Mijn intuïtie zegt: één op de tien, of misschien zelfs minder. Wij hebben ’m thuis ook.

Pim
 

Iedereen is denk ik ook een beetje klaar met het geschreeuw. Klaar met merken die om aandacht schreeuwen en er alleen maar een holle korting tegenaan gooien. Of “kom dat zien” zonder enige betekenis. Je ziet dat merken meer noise maken en dat consumenten er dover voor worden.

Pim
 

Dat is een interessante ontwikkeling. Er is verandering nodig als je überhaupt herinnerd wil worden. Voor mij is branding: zorgen dat je herinnerd wordt. Dat je in de consideration set zit op het moment dat er gekozen gaat worden.

Pim
 

Is dat voor jou ook zo? Er zijn veel definities van branding en marketing.
Michael
 Zeker. Ik zou het zelf iets meer vanuit “hart” beschrijven. Maar in de praktijk is het precies wat jij zegt: wetenschappelijk gezien zit je in die consideration set. Iemand leunt naar jouw merk als diegene denkt: nu heb ik hier behoefte aan, of ik laat me verleiden. Of je hebt gewoon een voorkeur.

Michael

Dus ja: je wordt ergens herinnerd. En we zien dus steeds meer merken die op elkaar gaan lijken. Hoe is dat zo ontstaan? Is dat altijd al zo geweest, of is het een nieuw fenomeen?

Pim
 

Als je kijkt naar hoe een merk 25 jaar geleden werd opgebouwd—of hoe je toen een koerswijziging doorvoerde—dan kondigde je dat aan in een persbericht. Je veranderde je huisstijl, je logo en misschien wat merkidentiteit-elementen.

Pim
 

Dan maakte je misschien een nieuwe commercial, drukte je flyers, posters en abri’s. Heel plat gezegd was dat je koerswijziging. Door de komst van internet zijn er ontzettend veel kanalen bijgekomen waar merken nu mee te maken hebben.

Pim
 

Daardoor is de impact van zo’n koerswijziging enorm. Nog vóór je het doorvoert, heb je al veel meer afwegingen te maken dan 25 jaar geleden. Wij zijn als bureau ontstaan rond de eeuwwisseling. We begonnen als Flash-bureau: Adobe Flash, flashy websites.

Pim
 

Dat was de tijd van 2000 tot 2005, toen veel bedrijven hun eerste stap naar internet zetten. Een website bouwen was toen technisch ingewikkelder. Minder tooling, meer pionierswerk. Maar dat was de eerste stap.

Pim
 

Daarna kwamen e-mailings, en rond 2008 de iPhone met de App Store. Daarna zagen we social media opkomen. Met Facebook, Twitter, TikTok en alles eromheen kwam er een soort always-on: je moet overal aanwezig zijn. Je moet je website bijhouden, je app onderhouden, e-mails versturen, social kanalen managen, SEO, accessibility—noem maar op.

Pim
 

Het is veel complexer geworden voor een marketeer om een koerswijziging door te voeren, laat staan om alle kanalen up-to-date te houden.

Pim
 

Dat zorgt ervoor dat je als marketeer minder bezig bent met de inhoudelijke koers—waar je als merk naartoe wil—en meer met die always-on mindset: “ik moet nu posten”, “morgen is Black Friday”, “deze week moet ik zichtbaar zijn, want mijn concurrenten zijn zichtbaar.”

Pim
 

Er is tijdsdruk vanuit de kalender, teams moeten blijven produceren. En ik denk dat dit een belangrijk onderdeel is van waarom merken steeds meer op elkaar zijn gaan lijken. Soms laten marketeers het ook oogluikend toe dat teams posten wat niet helemaal in lijn is met het merk.

Michael
 

Ja, en dan dringt de vraag zich op: al die dingen van vroeger moeten ook nog steeds gedaan en onderhouden worden. Is er meer tijd bijgekomen, of moet het allemaal in dezelfde tijd?

Pim
 

Er is een grotere drang naar volume en snelheid. Die staan vaak boven merkbouw. Merkbouw is lange termijn. Dat doe je niet overnight, en ook niet in één kwartaal. Een koerswijziging vraagt een lange adem: je bouwt van niets naar iets door met discipline al je kanalen te voorzien van je nieuwe boodschap.

Pim
 

Dat is een enorme uitdaging. En als je kijkt naar hoeveel templates en formats teams nodig hebben om al die kanalen te bedienen, dan weet je: dit is complex.
Michael
 Absoluut. En het is zelfs dubbel: je verliest ook consistentie. Er ontstaat ruis tussen boodschappen, omdat elk kanaal zijn eigen mechanics heeft en dicteert hoe je verhaal gebracht moet worden. Daardoor verdunt je merkverhaal.

Michael
 

En als hetzelfde team in dezelfde tijd veel meer moet maken, gaat het sneller. Dan is er minder aandacht voor: wat moeten we maken? Het is gemaakt en het moet eruit. Dan is het “goed”.

Pim
 

Het is interessant: er is een drang om continu aanwezig te zijn. Dan maakt het soms minder uit wat je inhoudelijk zegt, als je maar aanwezig bent. Ik zie daar ook een parallel met de politiek: het draait vaak om zichtbaarheid en emotie, en minder om inhoud.

Pim
 

Je ziet politici in debatten soms vooral zorgen dat ze gezien worden op camera. Het inhoudelijke debat verliest terrein.

Pim
 

Ik heb het gevoel dat er ook een generatie marketeers opstaat die klaar is met schreeuwen en holle frases op social media. Hoe zie jij dat?

Michael
 

Gelukkig zien we die wel. Het is makkelijk om te wijzen naar merken die het niet goed doen, maar er zijn ook merken die het wél goed doen—en dus mensen achter die merken die snappen hoe het werkt.

Michael
 

Ik denk niet dat ze besluiten om op minder kanalen aanwezig te zijn, want dat kan vaak gewoon niet. Maar ik denk dat er bewustere keuzes worden gemaakt, en dat er manieren zijn om consistenter te communiceren.

Michael
 

Die middelen zijn er. Als je een betere basis hebt—beter weet waar je voor staat en hoe je jezelf moet uiten—en je combineert dat met mensen die kwaliteit belangrijk vinden, dan heb je een goede combinatie.

Michael
 

Dan is de vraag als marketeer: hoor je bij die groep, of kun je daar naartoe groeien?

Pim
 

Tegelijk zie je dat generiekheid ook ontstaat doordat teams met dezelfde toolsets werken: templates, systemen voor social management, Canva, AI-copy. Is er nog ruimte voor creativiteit en uniekheid als je continu al die kanalen moet vullen?

Michael
 

Dat is zeker een risico. Je ziet het in de output. Er is een verschuiving in wat je vroeger produceerde versus wat je nu kunt produceren als in-house team.

Michael
 

Je hebt niet per se een bureau nodig om een post, design of ad te maken. Templates zijn te koop en software is gedemocratiseerd. Op het oog is dat goed, maar de vraag is: helpt het je groeien, en is het ook creatief?

Michael
 

Daar gaat het vaak stuk. Omdat er zoveel gemaakt moet worden, gaat het tempo omhoog. Het tempo dat van teams verwacht wordt, ligt hoger dan wat er kan. Dan ligt vervlakking van creativiteit op de loer.

Michael
 

Je moet als team weten wat het narratief is, waar het merk voor staat, en hoe je die lijn bewaakt door alle uitingen heen. Hoe meet je kwaliteit? Waar toets je op? Te vaak is het criterium: “staat het goed op de site.”

Pim
 

Dus de focus verschuift van merkbouw naar contentproductie. Merken moeten always-on zijn. Ze moeten bijna een redactionele rol vervullen: alle kanalen en algoritmes continu voeden.

Michael
 

Ja, precies.

Pim
 

We hebben het over merken die steeds meer op elkaar gaan lijken. Heb jij daar een voorbeeld van? Ik zal je een soort quiz geven. Ik denk aan een groot e-commerceplatform in Nederland: snelle levering, goede service, enorm aanbod. Hoofdkleur blauw.

Michael


Het eerste waar ik aan denk is bol.com.

Pim
 

Nee, die is het niet.

Michael
 

Oké. Is het een platform met echt alles?

Pim
 

Ja, een enorm aanbod van A tot Z.

Michael
 

Dan denk ik ook aan bol, Zalando, en nog veel meer. Er zijn er veel die op elkaar lijken. En “vandaag besteld, morgen in huis”: Coolblue ook.

Pim
 

Het is Amazon. En als je aan die merken denkt, zie je gelijkenissen. De USP’s zijn vaak hetzelfde: snelle service, breed aanbod, morgen leveren, een goede customer experience en checkout flows.

Pim
 

Een paar jaar geleden waren dit de pareltjes: disruptors, ook qua merkontwikkeling. Veel marketeers keken ernaar. Maar als je het nu vanuit positionering bekijkt, lijken ze sterk op elkaar.

Pim
 

Dus: waar herken je generiekheid nog meer aan? Niet alleen in positionering, maar ook in identiteit: hoe je eruitziet, hoe je praat, hoe je voelt.

Michael
 

Het zit in tone of voice: hoe wordt er gepraat, zit daar een unieke rand aan? Vaak niet. Teksten worden steeds meer gegenereerd. Dan zie je dezelfde type teksten, dezelfde tone of voice, dezelfde USP-proposities in plaats van iets wat echt uit de kern komt.

Michael
 

En het zit in merkidentiteit en designsystemen. Designtrends gaan razendsnel wereldwijd. Wat vandaag een trend is, is meteen global. Bij nieuwe merken kun je soms bijna zien in welk jaar ze zijn ontstaan, omdat het precies de trend van dat jaar volgt.

Michael
 

Pantone zegt bijvoorbeeld begin van het jaar: dit is de trendkleur. En er zijn overal trendrapporten: designtrends, marketingtrends. Je moet dat allemaal bijhouden.

Michael
 

Maar bij nieuwe merken of rebranding zie je vaak: het is snel gedaan, snel uitgebracht. Dan zie je “het lettertype van vorig jaar” met “de kleur van vorig jaar”. En klaar.

Michael
 

En als je naar websites kijkt, zie je ook vaak: je kunt ongeveer raden hoe oud het is. Een hero met één zin, drie bullets eronder, wat logo’s van klanten en daarna de rest van de pagina.

Pim
 

Dat komt ook doordat de wereld zo verbonden is. Trends waaien overal over. Maar is het achterliggende probleem niet dat marketeers veilige keuzes maken? Dat ze willen voldoen aan een norm, in plaats van buiten de lijntjes te kleuren?

Michael
 

Ik denk dat het zeker kan: uniek en creatief zijn. Maar het draait om keuzes maken. Durf je een stelling te nemen? Durf je ergens voor te staan? En durf je dat consequent uit te dragen in woord, beeld en alle touchpoints?

Michael
 

Je hoeft niet extreem te schuren of een “agitator brand” te zijn. Maar heb je het lef om te zeggen waar je voor staat—en ook waar je niet voor staat? Die angst om een duidelijke keuze te maken zie je vaak.

Michael
 

Merken die dat wel doen, springen er positief uit.

Pim
 

Neem Philips. Waar staat Philips nu precies voor? Elektronica? Zorg? Zitten ze nog in verlichting? Die harde keuzes lijken lastig.

Pim
 

Of de Bijenkorf: prachtig merk, maar de digitale ervaring voelt niet net zo premium als de fysieke ervaring.

Michael
 

Nee. Premium is vooral de merklijst. De shop als platform onderscheidt zich nauwelijks. Sterker nog, soms vind ik dat een household name als bol.com beter presteert.

Pim


Hoe speelt fragmentatie hierin mee? Interne teams, bureaus, directies, iedereen kijkt anders naar het merk. Wat doet dat met consistentie?

Michael
 

Dan krijg je een speelveld waarin verschillende factoren een andere richting op trekken. Omdat de duidelijkheid ontbreekt. Als je niet van voor naar achter “connected” bent—positionering, aanbod, verhaal, tone of voice, doelgroep, intentie—dan laat je die fragmentatie toe.

Michael
 

En als je dan experts inhuurt, zegt de één: we moeten die kant op, en de ander: nee, die kant op. Dan krijg je versnippering.

Michael
 

Je ziet het bijvoorbeeld wanneer de corporate website heel anders voelt dan een Mijn-omgeving of e-commerceplatform. Andere teams, andere ontwikkelaars. Soms is de taal zelfs letterlijk anders.

Michael
 

En je doelgroep heeft daar niets mee te maken. Die ziet alleen de ervaring. Vaak wordt er van binnen naar buiten gekeken: hoe krijgen we het voor elkaar? In plaats van van buiten naar binnen: hoe voelt die journey zonder rimpels?

Pim
 

Fragmentatie ontstaat ook omdat er geen systeem wordt gevolgd om een merk te bouwen. De vraag is: van wie is het merk? Wie bepaalt de koers?
Ik heb ooit stagegelopen bij O’Neill in Warmond. Daar merkte ik dat het marketingteam een andere koers wilde dan het designteam. Dat gevecht—wie “is” het merk—zie je bij veel organisaties.

Pim
 

IT speelt een rol, fulfilment speelt een rol, andere afdelingen maken de merkbelofte waar. Dus wie “ownet” het merk? En hoe voer je een koers consequent door?

Pim
 

En er is ook geen methode die marketeers standaard leren om een merk te bouwen. Veel opleidingen zijn óf heel strategisch, óf heel praktisch. Maar een stevig systeem om merkfragmentatie te managen ontbreekt vaak.

Pim
 

Daardoor zijn veel merken kortetermijn-gedreven: er moet nu omzet binnenkomen. Black Friday komt eraan. Er moet geschoven worden.

Pim
 

Terwijl merkbouw lange termijn is. Dat vraagt iets anders dan “morgen leveren”. En daar zit spanning: kanalen managen en zichtbaar zijn versus creativiteit en innovatie bouwen.

Pim
 

Maar dit klinkt als een donkere wolk. Er zijn ook merken die wel indruk maken. Wat zijn voor jou voorbeelden van merken die het goed doen?

Michael
 

Een mooi voorbeeld is Upfront. Een vrij lokaal merk, met Rotterdamse roots. Het begon als sportvoeding. Upfront betekent eerlijk, en dat is ook waar ze voor staan.

Michael
 

Ik ben ze tegengekomen vanuit sport en hardlopen. Ze staan duidelijk ergens voor en delen ook hun plan. Dat zie je terug in de productverpakking, visuals, online ervaring en shop. Heel consistent.

Michael


Ze staan voor zo eerlijk mogelijke voeding. Ze beginnen bij sportvoeding, maar gaan breder. Ze hebben recent een supermarkt geopend en daar zijn ze ook consequent: één soort tomaten, één soort aardappelen—onbewerkte producten. Heldere keuzes.

Michael
 

Ook hun verpakking is minimalistisch. In voeding zie je vaak juist veel kleur en drukte. Zij vallen op door terughoudendheid en helderheid.

Michael
 

En die lijn zie je overal terug: in het product, de verpakking en de website. Dat is sterk.

Pim
 

Wat mij opvalt bij merken die het goed doen, is dat ze hun waarden centraal zetten in hun branding.
Ik heb een wereldwijd elektronicamerk in gedachten met waarden als gemak, rust en controle.

Michael
 

Apple?

Pim
 

Ja. Die drie waarden zie je overal terug: controle zit in hun ecosysteem en privacy, gemak in gebruik en interfaces, rust in minimalistisch ontwerp. Dat voeren ze consequent door.

Michael
 

En je kunt naadloos overstappen tussen processen. Dat kan fysiek én digitaal.

Pim
 

Veel merken zijn jaloers op hun producten, maar ik vind hun merkbouw net zo indrukwekkend. Elk touchpoint draagt die kernwaarden uit. Als het dat niet doet, bestaat het touchpoint in die vorm niet.

Pim
 

Een ander voorbeeld is Patagonia. Zij zeggen heel duidelijk: “We’re not in the business of fashion, we’re in the business of saving the planet.”

Michael
 

Patagonia, ja.

Pim
 

Ze zetten waarden vooraan en trekken die door tot in details: labels, statements, reparatie- en retourbeleid. Daardoor voelt het meer als een beweging waar je je bij aansluit.
Je kunt zeggen: ze maken ook kleding. Maar je kiest voor Patagonia omdat het past bij je waarden.

Michael
 

Dat zijn merken die duidelijke keuzes maken, waardoor mensen zich erbij kunnen aansluiten.

Pim
 

Je kunt overal producten kopen zonder “troep”. Maar je wil je ook kunnen identificeren met een merk. En bij Upfront zit er waarschijnlijk meer in dan alleen “gezond”: ook gemak, performance, en een duidelijke visie.

Michael
 

Klopt. Zij zeggen: alles wat je nodig hebt om te presteren, maar ook niet meer. Dat spreekt een bepaalde groep aan. Mensen betalen soms zelfs meer, omdat ze zich erbij thuis voelen. En ze blijven terugkomen.
En ze zeggen ook: we zitten niet per se in de business van sportvoeding, maar van voeding. We beginnen bij sportvoeding, en gaan daarna breder. Dat zie je bij Patagonia ook: van outdoor naar breder, terwijl de waarden consistent blijven.

Pim
 

Dan ligt er wel een risico: dat een merk onder eigen succes erodeert als het niet oppast. Maar het punt is: er zijn merken die duidelijke keuzes maken en die consequent doorvoeren in hun hele merkecosysteem.

Pim
 

Hoe kunnen we dit samenvatten? Onze stelling is: merken gaan steeds meer op elkaar lijken. Heb jij het gevoel dat we op een kruispunt staan, dat er verandering aankomt?

Michael
 

Er is een mogelijkheid om anders te kiezen. En er is ook een noodzaak om anders te kiezen. Het kan anders, maar dat begint met structuur en duidelijkheid.

Michael
 

Wat ik me afvraag: bij succesvolle merken, ligt die keuze dan ook hoger in de organisatie dan ooit? Als een afdeling een keuze maakt, is dat vaak niet genoeg. Hoe hoog moet die ownership liggen?

Pim
 

Die ligt op directieniveau. De koers van een bedrijf wordt door de directie bepaald. En de directie is verantwoordelijk dat de organisatie het gedrag vertoont dat nodig is om resultaten te behalen.
Ik denk dat er in directiekamers te vaak probleem-ontwijkend gedrag is: men kijkt niet echt de problemen aan, en gaat vooral de status quo managen.

Pim
 

Dan krijg je: we zijn nog een beetje dit en een beetje dat, maar we verdienen nog geld, dus we gaan zo door. Terwijl echte ambitie vraagt dat je eerlijk kijkt naar waar je tegenaan loopt, wat je echt wil bereiken, en of je bereid bent moeilijke keuzes te maken.

Pim
 

Dan kun je een stevige koers kiezen. En vervolgens moet je die koers consistent doorvoeren in alles wat je doet. Dat betekent elke dag keuzes maken: wat doen we wel, wat doen we niet?
Strategie is misschien 20%. Uitvoering is 80%.

Pim
 

Daar ligt verantwoordelijkheid bij veel meer mensen dan alleen de directie. Maar die koers moet wel helder bepaald worden. En als je dat consistent uitvoert, daar ligt het succes van een merk.
Dat is ook interessant om in een volgende aflevering verder te onderzoeken.

Michael
 

Daar heb ik nu al zin in.

Pim
 

Dank je wel, Michael, voor deze interessante aflevering en het gesprek.